Voor wat cultureel creatieve educatie ben ik vandaag naar de Boijmans van Beuningen gegaan. Ik ben daar natuurlijk niet gekomen om de meesters in kunst te bestuderen, maar voor de 'Celula Nava' van de Braziliaanse kunstenaar Ernesto Neto. Dit was dan mijn tweede poging om eindelijk in de Celula Nava te komen, want de vorige keer was het stuk.
Toen ik eindelijk voor ingang stond van de Celula Nava zonder schoenen dacht ik : Hoe kom ik hierin? Kan ik erin lopen?
De mega installatie maakt deel uit van de Brazil Contemporary. In 2004 heeft Neto speciaal voor de Bodonzaal deze kunstwerk van nylon en zand gemaakt. De zwaartekracht wordt hierin tijdelijk opgeheven. Wanneer je de Celula Nava binnentreedt beweegt je hele omgeving met elk voetstap die je neemt. Binnen voelt het zo breekbaar en gevoelig. Je loopt alsof je in een gevaarlijk moeras loopt.
In het midden ligt een groot roze kussen waarin je meteen inzakt, opstaan is amper mogelijk. Het is alsof het je dwingt om te blijven liggen. 'De toeschouwer wordt gedwongen om scherp te stellen, en ze grip te krijgen op de werkelijkheid, de tijd, het hier en nu'.
Het was zo raar en apart, maar erg mooi en slim gemaakt.
Op de site van Boijmans heb ik een filmpje gevonden over hoe de Celula Nava werd opgebouwd. Je hoort ook de toelichting van Ernesto Nava. En ik vond dat hij iets interessant zei waarmee ik eens ben namelijk: 'Sensualiteit is anders dan sexy. Sexy is een ding. Sensualiteit is tijd'
